Leestip: Pontydysgu
Graham Attwell is een onderzoeker uit Wales, wiens weblog ik regelmatig en met veel interesse lees. Attwell is verbonden aan Pontydysgu, een onafhankelijk onderzoeksinstituut in Wales. Pontydysgu is partner (geweest) bij veel onderzoeksprojecten in Europa. Attwell schrijft veel, maar altijd zijn zijn analyses of meningen grondig gedocumenteerd, en tevens leesbaar (in het Engels, dat wel). Neem daarom eens een kijkje op Pontydysgu – Bridge to Learning – Educational Research, en voeg de RSS feed toe aan je RSS lezer.Recent is Attwell begonnen met een serie artikelen over informeel leren. En dat interesseert mij ook zeer, zoals regelmatige lezers van mijn weblog inmiddels wel weten. Een recent bericht van Attwell heeft als titel “Informal learning and why the training model does not work”. Lees maar eens:
Essentially present models of training needs analysis (..) seek to measure a deficit between what skills and knowledge industry needs and what skills and knowledge learners possess. We have various tools for doing this – most based on bringing experts together to work out the partner needs for identified occupational profiles. Once we have identified the profiles we can design courses to match those profiles.
This process has a number of flaws (..).
Attwell zet mij hier serieus aan het denken. Ja, en hij heeft gelijk, denk ik. Al die methodieken die we tegenwoordig nog steeds toepassen zijn inderdaad veelal gebaseerd op een “meting” van een soort van verschil in kennis en kunde tussen de zogenaamde expert en de beginneling (ook wel novice) genoemd. Enkele onvolkomenheden (“flaws”) die Attwell noemt, zijn:
- De profielen van functies zijn gericht op huidige bestaande functies, maar niet op toekomstige te vervullen functies in organisaties.
- We houden weinig tot geen rekening met reeds opgedane (leer- of werk-)ervaring van de lerende.
- We richten het onderwijs in met voor de hand liggende en de ons bekende (onderwijs)activiteiten, die gemakkelijk (goedkoop?) uit te voeren zijn.
Maar het allerbelangrijkste dat Attwell noemt als een serieuze onvolkomenheid is het feit dat we geen rekening houden met de intrinsieke nieuwsgierigheid en creativiteit van de mens om te leren van de omgeving, van de mensen om hem heen. Ik ga het hele bericht hier niet parafraseren en vertalen. Lees het dus helemaal bij de bron.
